Memories,Nice Memories !

كاش سيماي پر از موج تو بر چشم من از چشم مقوايي تو راه نداشت
كاش نوروز من امسال
پر از بوي تو بود
كاش خون رگ من آب حياتي مي شد
كه بر اين سبزي موهاي تو مي پاشيدم
و به تو جان مي داد
تا اتاقم...اين هزاران در و پيكر
كه همه وقت نشسته پي ديدار تن خسته ي من
اندكي مي دانست
كه من خسته كه هر شب به تنش مي ريزم
به چه رو مي سوزم ؟؟؟
كاش در اين شبه زندگيم
روح من در پي رگ هاي مقوايي تو راهي داشت
و تو را مي ديدم بين اين اوج تهي
...
ليك امشب شب پر تاريخي است
و دو چشم سيه عكس مقوايي تو مي بينند
كه چه كردي با من
ليك امشب شب پر تاريخي است
و نگاه تو پراكنده شده در تن من
...
بوي نم مي آيد
.

با ديدن تنها عكس مقوايي تو كه آخرين نشانه ي به جا مونده از اون همه نامه و كتاب و شعر و عكس و...حرفاي رد و بدل شده بين ماست...اولين چيزي كه به ذهن آشفته ي من خطور مي كنه همين شعرواره ي زيباي شاعر گم ناميه به اسم (( ح صالحي )) اميدوارم غربت تمام آرزوهاي توي اين شعر يه روزي تبديل به لذت حقيقت بشه ! به اميد اون روز